Japan Chin

De Japanse Spaniël wordt ook Japan Chin of zelfs Chin-Chin genoemd. Japan heeft zijn schootspaniël aan China ontleent, maar hij verschilt wel sterk van de Pekinees.

Rond de zesde eeuw bestond er druk verkeer tussen het hoogbeschaafde China en Japan.

Het zouden voornamelijk Boeddhistische priesters zijn die de hondjes hebben meegebracht.

Reeds rond het jaar 800, waren ze alom bekend in Japan, maar ze bleven in het bezit van voorname vrouwen! Er wordt beweerd dat ze regelmatig sake (rijstbrandewijn) te drinken kregen als pup, met de bedoeling klein te blijven.

chin1

Want het was de wens van de dames om hen te kunnen dragen in de wijde mouwen van de kimono.

Ook in Japan is deze kleine Spaniël een uitzondering wat de maat betreft.Er moet opgelet worden om niet uit te kleine moedertjes te fokken. De vorm van het hondje, en ook zijn gangwerk, is sierlijk en voornaam. Het zijn sterke hondjes die lang leven.

Ze zijn vrij onafhankelijk en soms wel wat lichtgeraakt.

chin5