King Charles Spaniel

Sedert de 16de eeuw komen er in heel Europa schootspaniëls voor. Waarschijnlijk waren ze er al eerder, maar pas vanaf dan werden ze afgebeeld op schilderijen.Dit zowel op de doeken met het portret van een vorst als op schilderijen van kermissen.

Het was zo dat de hondjes die te klein waren voor de jacht, bijgehouden werden als gezelschap. Karel II van Engeland was gek op deze hondjes. Na verloop van tijd, had hij er zoveel, dat ze niet allemaal bij hem konden blijven.

Hij liet er mensen  uit het volk voor zorgen. Deze mensen gaven hen de naam ‘King Charles Spaniëls’, letterlijk, de Spanïëls van King Charles.

king2

Toen Pekinezen, Japanse Spaniëls en Mopshonden in Engeland werden ingevoerd, sloeg de smaak over naar platneusjes. De ordinaire King Charles Spaniël met lange snuit verdween gelijdelijk aan. Dit kwam doordat ze gekruist werden met de modieuze kortsnuitigen.

De huidige King Charles Spaniël is hier het resultaat van. Oorspronkelijk waren de kleuren zwart met wit en bruin met wit. Door deze te kruisen ontstond de driekleur.

Voor 1847 leest men niets van zwart-bruine, voor 1850 niets van rode (ruby).

banner22

Vandaag komen ze in vier kleuren voor, Blenheim (wit-bruin), driekleur, zwart-bruin en ruby (rood).

De King is een edel, kort en gedrongen hondje. Hij heeft een waardig en rond hoofd met laag aangezette oren.

Hij is vrolijk en intelligent, maar ietwat onafhankelijker dan de Cavalier.